transportowym kraju oraz w przemysle produkujacym srodki transportu, urzadzenia sterowania ruchem itp. oraz w budownictwie. Istotnym problemem funkcjonowania transportu po 1989 r. jest bardzo niski poziom zaangaowania srodków publicznych w przebudowę i rozwój infrastruktury transportowej. W Polsce na te cele przeznaczana jest znacznie mniejsza czesć budetu centralnego i budetów jednostek
transportowej i niewystarczajacych srodków finansowych, a czesć wynika z nowych zjawisk, jak: • przeciaenie dróg ruchem samochodowym, zwłaszcza na najwaniejszych drogach krajowych i w obszarach zurbanizowanych, • braki obwodnic i obejsć miejscowosci, prowadzace do koniecznosci obsługi ruchu tranzytowego głównymi trasami miast i miasteczek, • rosnacy negatywny wpływ transportu na srodowisko
w przypadku innych krajów UE w analogicznych fazach rozwoju gospodarczego, 7 • wzrostu pracy przewozowej w przejazdach samochodami osobowymi o 80 do 110%3, • niekorzystnych zmian w podziale zadań przewozowych w miastach, w tym zwiekszenia się udziału transportu indywidualnego w przewozach do 60-70% w zalenosci od scenariusza zdarzen; prowadzi to
niewystarczajace wykorzystanie moliwosci finansowania inwestycji infrastrukturalnych ze srodków UE (brak dojrzałych projektów, brak srodków na sfinansowanie wkładu własnego oraz niewystarczajacy potencjał kadrowy słub odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację inwestycji), • ograniczone srodki na prace badawczo -rozwojowe w transporcie i w sektorach z nim zwiazanych; ogranicza to postep techniczny w systemie
transportu kolejowego oraz intermodalnego w przewozach towarowych i osobowych, • wzrost przewozów w transporcie morskim i wodnym sródladowym, • utrzymanie co najmniej obecnego wysokiego udziału transportu publicznego w przewozach osób w miastach i obszarach metropolitarnych, • zwiekszenie bezpieczenstwa ruchu drogowego, • zdecydowane ograniczenie ujemnego wpływu transportu na srodowisko: hałasu, emisji
transportu kolejowego oraz intermodalnego w przewozach towarowych i osobowych, • wzrost przewozów w transporcie morskim i wodnym sródladowym, • utrzymanie co najmniej obecnego wysokiego udziału transportu publicznego w przewozach osób w miastach i obszarach metropolitarnych, • zwiekszenie bezpieczenstwa ruchu drogowego, • zdecydowane ograniczenie ujemnego wpływu transportu na srodowisko: hałasu, emisji
niskim poziomie; w ostatnich latach odnotowano pewien wzrost przewozów, zwłaszcza w transporcie morskim bliskiego zasiegu, • rosnace wymagania uytkowników pod adresem poszczególnych podsystemów transportowych (komfort, niezawodnosc, bezpieczenstwo, czas dojazdu, pewnosć podróy, niskie koszty, itp.), • rosnace zapotrzebowanie uytkowników na rozwój transportu rowerowego i poprawę warunków ruchu pieszego, w tym przez
